437) مصاحبه ای با جاناتان دال، مدیر فروش و بازاریابی IEEE

جاناتان دال مدیر پرسنل و نیز مدیر فروش و بازاریابی IEEE می باشد. این مصاحبه توسط مجله ی Against the Grainصورت گرفته است.

ATG : پیش از هر چیزی، "مدیر پرسنلی" چیست؟

دال: فکر کنم، همان نائب رئیس باشد. وقتی 18 سال پیش به IEEE آمدم عنوان شغل من همین بود، و هنوز هم همین است. کار من در این 18 سال چندان پیشرفتی نداشته است.

ATG : چرا یک انجمن علمی نیازمند بخش فروش و بازاریابی است؟

دال: IEEE دقیقا یک "تجارت" نیست اما ما نیاز داریم تا خود را به شکلی اقتصادی اداره کنیم. درآمد سال قبل ما حدود 350 میلیون دلار بود، که در مقابل ناشران اقتصادی اصلی STM بسیار ناچیز، اما در دنیای علمی بسیار بزرگ است. حدود نیمی از درآمد ما از تجارت انتشاراتی ما بدست می آید، که اصلی ترین فعالیتی است که حوزه ی بنده مسئول آن می باشد، اما ما تجارت کنفرانس گسترده ای نیز داریم (ما سالانه بیش از 600 کنفرانس در جهان برگزار می کنیم) و البته ما یک سازمان عضویتی نیز هستیم.

ATG : چیز دیگری هم هست؟

دال: بله، ما همچنین استانداردهای فنی را توسعه می دهیم، فعالیتی که در جهان انتشارات STM ناشناخته است، اما در صورتی که شما یک شرکت تکنولوژیکی باشید نقش مهمی را بازی می کند. استانداردهایی مانند Wi-fi و WiMax - و صدها مورد دیگر- بر اساس استانداردهای IEEE می باشند.

ATG : انجمن IEEE در سال 1884 با عنوان موسسه ی مهندسی برق امریکا تاسیس شد، بله؟

دال: بله، این به معنای این است که 125 امین سالروز تولد ما سال 2009 فرا می رسد. ما در حال برنامه ریزی های اساسی هستیم که امیدوارم ATG و خوانندگانش بتوانند در آن ها شرکت کنند.
اما همانطور که گفتید، این موسسه در سال 1884 شکل گرفت - درست همزمان با نمایشگاهی در فیلادلفیا در مورد یک تکنولوژی جدید به نام الکتریسیته. همزمان با آمدن دانشمندان و مخترعین برجسته ی اروپائی به امریکا، که هنوز یک کشور نوپا بود، با الهام از ایده ی اولیه ای که متعلق به Old World Europe بود، چهار نفر ( که دو نفر از آن ها توماس ادیسون و الکساندر گراهام بل بودند) موسسه ای تشکیل دادند تا این دانشمندان را جذب کنند. اگرچه این اولین باری بود که یک نمایشگاه تکنولوژی بین المللی در امریکا برگزار می شد، کنگره تنها 7500 دلار برای برگزاری آن اختصاص داده بود. حتی در آن زمان، این مقدار پول زیادی نبود. بنابراین آن ها باید کار بیشتری انجام می دادند، و AIEE نتیجه ی آن بود.

ATG : و در سال 1912 موسسه مهندسین رادیو شکل گرفت، سرانجام با AIEE ادغام گشت؟

دال: این هم داستان جالبی دارد. یک ماه پیش از شکل گیری IRE، شب 12 ام آوریل 1912 یکی از بدترین حوادث دریایی اتفاق افتاد. همانظور که همگی می دانیم، در اولین سفر دریایی خود، کشتی اقیانوس پیمای بزرگ "تایتانیک" به همراه 2200 نفر سکنه به یک توده ی یخ برخورد کرد و به سرعت شروع به غرق شدن کرد. چیزی که اغلب ما نمی دانیم این است: اپراتور بی سیم کشتی شروع به ارسال سیگنال هایی نامنظم کرد، که - اگرچه این تکنولوژی هنوز بطور گسترده استفاده نمی شد و نیز با اینکه شب دیر وقت بود - تعدادی از کشتی های دیگر توانسته بودند آن ها را درافت کنند. آن ها پیغام را به قاره امریکا فرستاده بودند، و کشتی های نجات روانه شده بودند. این واقعیت که آن شب بیش از 700 نفر نجات یافتند، کاملا مرهون تکنولوژی رادیو بود. در طول روزهای آینده تمام جهان مجذوب این تراژدی و عملیات نجات آن شب شدند. در عرض چند ماه حکومت های جهان شروع به انتصاب اپراتور رادیو بر روی تمام کشتی ها نمودند - و رادیو و اپراتورهایش جزء اجتناب ناپذیر اقتصاد جهان شدند. بنابراین این دو سازمان به یکدیگر ملحق گشتند تا چیزی را که ما امروز با نام IEEE می شناسیم در سال 1963 تشکیل دهند. یک آغاز بسیار دراماتیک!

ATG : رقابت شما با مثلا ACM چگونه است؟ آیا انجمن های رقیب دیگری وجود دارند؟ آیا انجمن ها رقابت می کنند؟

دال: بله و نه، اما اغلب نه، انجمن ها رقابت نمی کنند. ما دیگر انجمن های علمی را به عنوان خواهران و برادران خود می بینیم که با هدف مشترکی کار می کنیم. IEEE قانونا یک سازمان 501(c)(3) می باشد، که قهرا به معنای این است که ما برای منافع بشری فعالیت می کنیم. ما برای پول درآوردن زندگی نمی کنیم، حتی برای منافع اعضای خود اینجا نیستیم، یا برای امریکائی ها، بلکه برای خود بشریت. اغلب انجمن ها به همین دلایل فعالیت می کنند. بنابراین ما اغلب احساس خویشاوندی با دیگر انجمن ها داریم، نه حس رقابت، البته گه گاه برای چاپ یک ژورنال رقابت می کنیم، یا مثلا یک کنفرانس. اما بیشتر اوقات بصورت مشارکتی یک ژورنال را چاپ کرده یا کنفرانسی را پشتیبانی می نمائیم، بنابراین انجمن های علمی اغلب همکار هستند تا هماورد.

ATG : خوب در مورد ACM چطور؟

دال: ACM یک انجمن برجسته است. ما دو ژورنال مهم را با همکاری هم چاپ می کنیم، و کنفرانس های بسیاری را با هم پشتیبانی می نمائیم، اما در عین حال برای مقالات، کنفرانس ها و اعضاء نیز رقابت می کنیم. تقریبا حدود 20 درصد همپوشانی بین عضویت های ACM و IEEE Computer Society وجود دارد. فکر می کنم راه ساده ی توضیح رقابت ما این باشد که، IEEE در انتشارات خود بیش تر متمایل به جنبه ی سخت افزاری علم کامپیوتر می باشد؛ ACM بیش تر رو به جنبه ی نرم افزاری آن دارد. اما این مطلب همیشه هم درست نیست. آیا توانستم موضوع را برایتان روشن کنم؟

ATG : نه، اما ادامه بدیم. چرا ما، مشتری های شما، باید علاقمند باشیم که آیا یک انجمن یا یک ناشر تجاری ژورنالی چاپ می کند؟

دال: آه، موضوع مورد علاقه ی من. اگر شما نگاهی به تمام نمایه های کیفیت استانداردها بیندازید، مانند Journal Citation Report، مجلات چاپ شده توسط انجمن ها معمولا بطور قابل توجهی بالاتر از مجلات چاپ شده توسط ناشران تجاری قرار می گیرند، حداقل در زمینه ی ما. چیز دیگری که فهمیدیم این است که برخی از شاخص های با استاندارد پائین تر، مانند تولید اختراعات مهم جدید، شدیدا تحت تاثیر مجلات انجمن می باشند.

اجازه دهید مثالی برای شما بزنم، و بسیار به این مطلب افتخار می کنم: در سال 2006، بیش از 250 هزار اختراع ثبت شده در امریکا به ازای 25 شرکت برتر داشتیم - شرکت هایی همچون IBM، Hitachi، Samsung، HP، Sony، Intel و ... البته این اختراعات تنها در زمینه ی تکنولوژی نمی باشد بلکه شامل تمامی اختراعات آن ها می باشد - اختارعات شیمیایی، اختاعات نانو، و تمامی اختراعات. از این 250 هزار اختراع، 38 درصد بر اساس مقالات ژورنال IEEE بوده است. این یک نتیجه ی شگفت انگیز است! در جایگاه دوم، Elsevier Science با 9 درصد از اختراعات، قرار دارد. تمامی اختراعات ثبت شده توسط این 25 شرکت برتر، به نوعی بر اساس مقالات چاپ شده توسط انجمن های علمی می باشد - موسسه ی فیزیک امریکا، انجمن شیمی امریکا، انجمن واکیوم امریکا، و غیره ... .

بنابراین شما می توانید مطمئن باشید که مطالب تئوری چاپ شده توسط انجمن های علمی، در واقع اکتشافات R&D را به جلو رانده و سرانجام خود اقتصاد را به پیش می برند. علاوه بر این، اگر نگاهی به ناشران بزرگ تجاری STM بیندازید، بسیاری از مجلاتی که آن ها چاپ می کنند از طرف انجمن های علمی است که بسیار کوچک تر از آن هستند که خود مطالبشان را چاپ نمایند.

بنابراین به این علت شما باید توجه کنید که از یک مجله ی علمی اشتراک می گیرید یا از یک مجله ی اقتصادی. کتابخانه های دانشگاه ها می توانند و باید جزء مشتریان متمایز و ویژه ی باشند. و بنده حتی در مورد قیمت صحبت نخواهم کرد.

ATG : خوب موضوعات داغ در تکنولوژی چه چیزهایی هستند؟

دال: یک راه خوب برای پیدا کردن آن ها این است که سالانه سری به نشریه ی مارس/آوریل مجله ی "Technology Review" دانشگاه MIT بزنید. این نشریه در مورد ده تکنولوژی نوظهور صحبت می کند - پزشکی، نانوتکنولوژی، نرم افزار، انرژی، بیوتکنولوژی، ارتباطات راه دور، و از این دست موارد. چیزهای جالب و جدیدی که این ده دانشمند و مهندس بر روی آن ها کار می کنند.

خوب حالا، چیزی که من به عنوان یک بازاریاب دوست دارم انجام دهم، تحقیق در مورد این است که چه تعداد از این ده نفر مقالاتی در IEEE چاپ کرده اند یا در کنفرانس های IEEE سخنرانی کرده اند. همیشه، این مطلب در مورد اغلب آن ها صدق می کند - من این کار را برای 5 سال یا بیشتر است که انجام می دهم - و گاهی اوقات شامل تمامی آن ها می شود. سپس درباره این موضوع در جلسات صبحانه مشتری در کتابخانه و در شوهای تجاری که شرکت می کنیم، صحبت می کنیم. این راهی برای نمایش دراماتیک این موضوع است که تحقیقات IEEE ، تنها در مورد اختراعات، جهان را تغییر می دهد.

بنابراین اگر کمی به عقب بازگردیم، وقتی IEEE کا خود را آغاز کرد اختصاص به مهندسی برق داشت. سپس با مهندسی رادیو یکی شد. و هم اکنون در قرن 21 ام ما فراتر از این امور رفته و تمامی حوزه های تکنولوژی را تحت تاثیر قرار می دهیم، حتی پزشکی. در واقع، چند سال پیش، در سال 2003، یکی از اعضای IEEE به نام پال لاتربور، جایزه ی نوبل پزشکی را به خاطر اختراع ماشین MRI کسب کرد.

ATG : کتابدارها باید چه چیزهایی را در مورد IEEE بدانند؟

دال: ما آن ها را استخدام می کنیم! ما گروهی چهار نفره از مدیران خدمات ارباب رجوع داریم که به معنای واقعی کلمه در سراسر جهان مسافرت می کنند - تقریبا 60 درصد از تجارت ما بیرون از امریکای شمالی قرار دارد. - تا به کاربران در مورد محصولات IEEE آموزش دهند، به آن ها در مورد آخرین پیشرفت ها سخن بگویند، و بطور کلی سفیران خوبی برای IEEE باشند. در حال حاضر، آن ها درون بزرگ ترین شرکت های تکنولوژی، و بهترین دانشگاه ها، در امریکا، آلمان، ایتالیا، چین، ژاپن، هند، کره کار می کنند - شما کشور یا شرکت ، یا دانشگاه مورد نظر را نام می برید، و آن ها در آن جا هستند.

در واقع، من با داستان فوق العاده ای در مورد یکی از کتابدارانمان نتیجه گیری می نمایم. نام او راشل برینگتون است وچند سال قبل برای انجام یک دوره ی آموزشی در Jet Propulsion Lab در Caltech حضور داشت. این دوره ی آموزشی در طول هفته های پایانی قبل از ارسال مریخ نورد اتفاق افتاد. آن ها دیسک طلایی ایجاد کرده بودند که همگی می خواستند آن را امضا کرده و در مریخ نورد قرار دهند. از آن جا که راشل آن جا بود و ان ها او را دوست داشتند و از دوره ی آموزشی لذت برده بودند، از او خواستند که در صورت تمایل او نیز دیسک را امضا کند. او نیز پاسخ مثبت داده و آن کار را انجام داد. بنابراین امضای راشل روی این مریخ نورد و بر روی مریخ قرار دارد. این فوق العاده است! چیز بیشتری نمی توان گفت.

ATG : در پایان، در مورد خودتان به ما بگوئید. خانواده؟ سرگرمی؟

دال: من یک مهندس نیستم اگرچه همه این را از من می پرسند. مدرک من در رشته ی ادبیات و فلسفه بود، بنابراین می توانید مشاهده کنید که من به خوبی از آن استفاده می کنم. بنده سابقه ی انتشاراتی دارم، برای شرکت هایی مثل McGraw-Hill، Prentice-Hall، Pergamon و دیگران کار کرده ام. من مرد پیری هستم اما دو بچه ی جوان دارم، 11 و 14 ساله، بنابراین سعی می کنم همین طور وقتم را بگذرانم تا ببینم آن ها چگونه از آب در می آیند. من همسری دارم که برایم غنیمتی است (امیدوارم او این مطلب را بخواند!) و موسیقی را بسیار دوست دارم. تاکنون 2 هزار و 467 آهنگ بر روی iPod ام دارم که شامل سمفونی ها می باشد، و در حال حاضر در تلاش هستم تا ببینم با چه ترتیبی باید آن ها را گوش دهم.

http://www.electronews.ir/interviews/technology/208/

/ 2 نظر / 26 بازدید
احمداحمدی

خیلی خوب بود اگه میشه در مورد شبکه های انتقال وتوزیع مطالب بدید

ملنگ

[قهقهه][رویا][شرمنده][زودباش][چشمک]